Amigas e amigos, aqui é onde eu deixo a Katarina que nos ensina suas coxas e me lembro um parágrafo do livro 'O planície em chamas' de Juan Rulfo, no Macário cita ao final.
































O que mais eu gostaria é voltar a provar alguns goles da culata de Felipa, aquela culata boa e doce como a mel que sai por baixo das flores do obelisco.
































3 comentários - Las tremendas lolas de Katarina
Saludos